Bel ogʻrigʻi dunyoda nogironlikning eng keng tarqalgan sabablaridan biri boʻlib, xavf omillariga past jismoniy faollik va ishdagi yuqori jismoniy yuklamalar, ayniqsa uzoq vaqt oʻtirish kiradi.[3]
Muntazam harakat va maqsadli mashqlar mushaklarni mustahkamlashga, harakatchanlikni yaxshilashga va umurtqa pogʻonasiga tushadigan yukni kamaytirishga yordam beradi, bu esa ogʻriqning kamayishiga va hayot sifatining yaxshilanishiga olib keladi.[1] [3]
Фото: Miriam Alonso
- Tizzani koʻkrakka tortish (yotgan holda) — bel egiluvchanligini yaxshilaydi.
- Belning pastki qismini burash (yotgan holda) — yon tomonlardagi mushaklarni yumshoq choʻzadi.
- Belni mustahkamlash (koʻprik) — dumba va kor mushaklarini ishga soladi.
- Toʻrt oyoqlab «mushuk» choʻzilishi — umurtqa pogʻonasini choʻzadi va boʻshashtiradi.
- Oʻtirgan holda kurak suyaklarini qisish — belning yuqori qismidagi taranglikni bartaraf etadi.
